“Валошкі” – гэта маленькія скульптуры, якія, паводле гарвыканкама, павінны адыграць ролю сімвалаў Віцебска. Праўда, першапачаткова гэтых чалавечкаў у вянках з валошак назвалі “Валошнікамі”. І сама ідэя з’явілася яшчэ ў 2024 годзе, а не летась.

Дзяржаўная гарадская газета “Віцьбічы” вызначыла  Топ-5 галоўных падзеяй у развіцці гарадской інфраструктуры. На першым месцы апынулася Плошча сцяга і герба з флагштокам вышынёй 69,3 м, на які ўзняты сцяг 14 на 7 м.  Плошчу будавалі больш за год і адчынілі летась 11 траўня. Колькі грошай з бюджэту на гэта пайшло, не кажуць і дагэтуль.

Дзякуй вам за тое, што былі з намі, падзяляючы нашы каштоўнасці і надзеі на лепшае!
     Няхай 2026-ты год стане яшчэ адным сведчаннем нашай еднасці, прынясе спаўненне мар і душэўную палёгку.
     Да сустрэчы ў новым годзе!

На днях  ураджэнец Аршаншчыны Сяржук Доўгушаў абвясціў пра адкрыццё шэлтара – часовага прытулку для тых, хто застаўся без жытла ў вымушанай эміграцыі. Сродкі на ўтрыманне будынка збіралі грамадой, і ён ужо прыняў першых насельнікаў – 5 былых палітвязняў. Да слова, гэта ўжо другі шэлтар у Варшаве, заснаваны нашымі землякамі – першай гэтую справу распачала Ганна Федаронак, уражэнка Пастаўшчыны.

Яго імя і прозвішча з’явілася ў пераліку асобаў, “датычных да экстрэмісцкай дзейнасці”, увечары 24-га снежня. Уладзімір Захараў быў уласнікам  нерухомасці ў Полацку, Наваполацку і іншых гарадах Беларусі, якую здаваў у арэнду. У 2024 годзе супраць яго завялі крымінальную справу па ўэрагу эканамічных артыкулаў, а таксама па палітычным – за дыскрэдытацыю Рэспублікі Беларусь. На той час ён выехаў за межы краіны, яго справу пачалі разбіраць у рэжыме спецвытворчасці.