Пра ператрус ён даведаўся ад сваёй былой жонкі, з якой ён у разводзе ўжо 18 год. З яе тэлефона  да Станкевіча патэлефанаваў невядомы, які вырашыў паразмаўляць з грамадскім актывістам, які зараз знаходзіцца ў вымушанай эміграцыі. Але на патрабаванне Ігара Станкевіча ён не назваў сябе, толькі выказаў меркаванне, што даследчык "вярбуе сабе людзей, каб атрымліваць пад гэта гранты". Што мелася на ўвазе, невядомы не ўдакладніў і прычыну ператрусу не патлумачыў.

Збольшага сучасная прастора рэгіянальных медыя Віцебшчыны - гэта альбо буйныя дзяржаўныя рэсурсы, альбо прыватныя праекты, якія пагадзіліся працаваць у рэчашчы афіцыйнай павесткі. Незалежны YouTube-канал «Красивый северный регион Беларуси» стаў выключннем, і вельмі паказальна, што менавіта ен займае пазіцыю безумоўнага лідара па колькасці праглядаў. Стартаваўшы толькі ў студзені 2024 года, інтэрнэт-рэсурс зрабіў неверагодны рывок: да 11 ліпеня 2026 года лічба яго праглядаў перавысіла адметную планку ў 50 мільёнаў.

Міліцыя паведаміла пра затрыманне 40-гадовага жыхара Віцебшчыны, які “организовал и руководил деятельностью псевдорелигиозных организаций, сект, в том числе признанных экстремистскими”. У міліцэйскім прэс-рэлізе гаворыцца, што мужчына таксама “создал и администрировал аккаунты в соцсетях, где предлагал церковные услуги, а также размещал порнографические материалы”. “Наша Ніва” высветліла асобу фігуранта.

У абноўлены 10 ліпеня пералік асобаў, “датычных да экстрэмісцкай дзейнасці”, унеслі 36-гадовага Дзмітрыя Літвіна. Паводле інфармацыі на сайце МУС, ён быў асуджаны Віцебскім абласным судом паводле ч.1 арт.130 КК РБ – Распальванне расавай, рэлігійнай або іншай сацыяльнай варожасці ці варажнечы.  У “экстрэмісцкім” спісе пазначана, што ў Літвіна “судзімасць не пагашана”, што можа азначаць пакаранне “хатняй хіміяй”. У Віцебску Дзмітрыя Літвіна памятаюць як чалавека, які вельмі лёгка “пераабуваўся”. Ягоны жыццёвы шлях ад прастага хлопца з вёскі Ягадкі, які хадзіў у школу за 5 км ад дому, да “блогера, журналиста, критика, литературоведа, музыканта, переводчика, редактора, художника, историка», як ён сам сябe называе, быў даволі пакручастым.

Старшыню савета дэпутатаў Віцебскага раёна запрасілі выступіць у дзіцячы летнік. Сустрэча праходзіла пад слоганам даволі двухсэнсоўнага зместу «Успешный я – успешная страна!»
Тое, што Віктар Дарожкін дасягнуў пэўных асабістых поспехаў, сумнёваў няма: яго працоўная біяграфія складаецца практычна спрэс з пераліку пасад у дзяржаўных органах. А вось падлеткам, якія адпачываюць у летніку “Луч”, ён раіў зусім іншае: “выбрать профессию по душе и реализовать себя в ней”.