Сустрэча з Грыгорыем Азаронкам і Андрэем Лазуткіным адбылася ў Віцебскім філіяле “МИТСО” у межах інфармацыйна-асветніцкага праекта «Обсудим». Але запрошаныя выступоўцы звялі яе да свайго звыклага занятку – прапаганды.

Спадар Уладзімір памёр 20 траўня 2026г. на 57-м годзе жыцця ў вёсцы Вароны Віцебскага раёна – у апошнія гады ён быў вымушаны трымаць невялікую гаспадарку, якая стала галоўным сродкам ягонага існавання. Бо з невялікае пэнсіі па інваліднасці вылічвалі грошы на шматмільённыя штрафы. Плешчанка  меў хворае сэрца, але па некалькі разоў на тыдзень  прыяжджаў у Віцебск і разам з Барысам Хамайдам ладзіў пікеты ля так званага “сіняга дому” – раздаваў улёткі ці проста стаяў пад бел-чырвон-белым сьцягам.

На Віцебшчыне, у Глыбоцкім раёне, непадалёк ад вёскі Прыпернае мясцовыя жыхары, якія пажадалі застацца ананімнымі, пачулі гук, які нагадваў ім гук мапеда, а пасля пачулі выбух. Як стала вядома, там упаў баявы дрон, які спачатку не выбухнуў, а яго падарвалі сілавікі. Чый гэта быў дрон, залётны ці такім чынам навучаліся самі беларускія вайскоўцы, людзям невядома.

Гісторыя з пахаваннем Ганны Федаронак, вымушанай палітэмігранткі з Пастаўшчыны і  адміністратарка варшаўскага шэлтара для палітуцекачоў з Беларусі, пачалася ў мінулы аўторак. Жанчыне пераслалі фотаздымкі ўлётак, дзе гаварылася, што “Ганна Федаронак памерла” і што адкрыты збор сродкаў, каб яе пахаваць. Прычым указваліся рэквізіты рахункаў, звязаныя з грамадскай дзейнасцю актывісткі - з фондам "Прытуляй мяне".