Прысуд айцу Анджэю Юхневічу, пробашчу санктуарыя Маці Божай Фацімскай у Шуміліне, быў вынесены  30 красавіка 2025 г. Суд працягваўся амаль 4 месяцы і праходзіў у закрытым рэжыме. Таму ў чым канкрэтна абвінавацілі святара, якога першапачаткова затрымлівалі па «палітычных» матывах — не вядома. З раскладу суда вынікала, што яму інкрымінавалі тры крымінальныя артыкулы, якія тычацца палавых зносін з непаўналетнімі.  Як даведаліся вернікі, святар цалкам адмаўляў абвінавачванні і спрабаваў даказаць сваю невінаватасць.

Ініцыятыва была заснавана ў Віцебску і займалася аналізам дзейнасці дэпутатаў і чыноўнікаў - наколькі дбайна яны выконваюць свае працоўныя абавязкі і абяцанні, дадзеныя выбаршчыкам. Паводле рашэння КДБ ад 21 красавіка 2025 года яна была прызнана “экстрэмісцкім фармаваннем” і ўключана ў  «Пералік арганізацый, фармаванняў, індывідуальных прадпрымальнікаў, датычных да экстрэмісцкай дзейнасці» на сайце МУС.

27 жніўня Віцебская грамадская назіральная камісія наведала дзве папраўчыя калоніі – ПК №1 і Наваполацку і ПК-3 у Віцебску, больш вядомую пад мясцовым назовам “Віцьба-3”. Па выніках было заяўлена, што “умовы ўтрымання, харчавання, лячэння, арганізацыі вольнага часу  і навучання адпавядаюць патрабаванням, якія мае сістэма выканання пакаранняў”.

Кагосьці  з іх асудзілі па адміністрацыйных артыкулах за “распаўсюд экстрэмізму ў інтэрнэце” - за “лайкі”,  рэпосты і падпіскі на інтэрнэт-рэсурсы, пазней прызнаныя “экстрэмісцкімі”.  Іншыя асуджаны па крымінальных артыкулах - за абразу Аляксандра Лукашэнкі, садзейнічанне экстрэмісцкій дзейнасці, удзел у пратэстах 2020г.  Магчыма, у суды трапілі і іншыя былыя воіны-інтэрнацыяналісты, але расклады судовых працэсаў і сутнасць разбіральніцтваў хаваюць ад суайчыннікаў. А для бальшыні беларусаў улады ствараюць уражанне, што былыя ўдзельнікі вайны ў Афганістане - сапраўдныя героі.

У мінулым месяцы жыхары аграгарадка Гаршчэўшчына Талачынскага раёна запісалі відазварот да Аляксандра Лукашэнкі з просьбай не зачыняць  дзіцячы садок і не пераводзіць дзяцей у памяшканне  школы ў суседнім аграгарадку. Гэтую гісторыю Лукашэнка сам узгадаў 26 жніўня падчас нарады па пытаннях гандлёвага абслугоўвання ў сельскай мясцовасці. Ен заявіў, што сацыяльна значныя аб’екты ў весках, нават бесперспектыўных, нельга зачыняць толькі таму, што яны нерэнтабельныя. І сам такім чынам перакрэсліў уласную палітыку “аптымізацыі” гандлю і школьнай адукацыі. Дзяржаўныя чыноўнікі, якія праводзілі палітыку ў тым самым рэчышчы, аказаліся, мякка кажучы, азадачанымі.

Віцебская прыхільніца “русского міра” лічыць, што беларусы, якія размаўляюць на “трасянцы”, ужываюць  слова “васілёк”, а не “валошка”. Такія філалагічныя высновы Мірсалімава зрабіла, “прааналізаваўшы” гаворку жыхароў Віцебшчыны. І дадала, што “белорусскоговорящих у нас практически нет». Заадно крытыкі дасталося і новаму віцебскаму арт-аб’екту.

Ён трапіў у турму за каментар — і, як і сотні іншых, быў асуджаны на некалькі гадоў зняволення. Са словаў мужчыны, у беларускіх калоніях палітвязні сутыкаюцца з ціскам і прадузятым стаўленнем толькі таму, што стаяць на дзясятым "экстрэмісцкім" прафілактычным уліку.Тэрмін зняволення яму давялося адбываць у двух розных калоніях, і паводле параўнання ўмоваў, у наваполацкай ПК-1 стаўленне да сябе ён спазнаў куды больш жорсткае.

У Віцебску - чарговая справа “за абразу нацыянальнай сімволікі”. Яе фігурант - 34-гадовы мясцовы жыхар, якому цяпер пагражае да 3-х гадоў пазбаўлення волі. Ен разам з дрэўкам вынуў дзяржаўны сцяг з кранштэйна і прайшоў з ім каля 100 метраў, пасля чаго кінуў на зямлю.

Маладыя маці з аграгарадка Гаршчэўшчына запісалі ў TikTok зварот да Аляксандра Лукашэнкі з просьбай не зачыняць дзіцячы садок. Рашэнне пра гэта было прынята на ўзроўні выканкама Талачынскага раёна, і спачатку ініцыятарак захавання дзіцячай установы проста “адфутбольвалі”. Але рэзананс у недзяржаўных СМІ, падобна, дапамог: дзіцячы садок пакідаюць, а гэта значыць, што 11 дашкалят не будуць вазіць у суседнюю веску, як гэта прапаноўвалі чыноўнікі.

”Дабрачынную акцыю” правёў Полацкі РАУС. Яна праводзілася  з мэтаю “ сацыялізацыі раней судзімых асоб і правядзенню мерапрыемстваў, накіраваных на ўключэнне асоб, якія маюць судзімасць, у грамадскае жыццё і працоўную дзейнасць”. “Клопат” міліцыі пра падпарадкаваных ёй людзей відавочны - ім нават не выдалі рукавіцы.