Мужчына шмат гадоў жыве ў Нямеччыне, але перыядычна прыязжаў у родны Віцебск. Быў ен на радзіме і падчас пратэстаў 2020г. Убачанае не пакінула Дзмітрыя Палякова абыякавым: вярнуўшыся ў Нямеччыну, ен браў удзел у замежных акцыях салідарнасці, пакідаў каментары у пратэстных Telegram-каналах. У 2023 г. падчас чарговага прыезду ў Беларусь Палякова затрымалі і асудзілі на паўтара гады зняволення з вялікім штрафам. За кратамі ў яго істотна пагоршылася здароўе.

У кастрычніку 2023 г. мужчыну затрымалі на мяжы. Але пасля допыту адпусцілі. Праз тыдзень сілавікі прыйшлі да яго дахаты, падчас затрымання мужчыну збілі, збіццё працягвалася і ў КДБ, паводле Дзмітрыя Палякова. Такім чынам ад яго патрабавалі  пароль ад тэлефона. У выніку знайшлі падпіску на Telegram-канал “Полк Каліноўскага”.

Спачатку ён быў асуджаны па адміністрацыйным артыкуле за “распаўсюд экстрэмізму”, але па адбыцці 20-дзённага арышту Палякова перавялі ў СІЗА-2 і прад’явілі абвінавачанне па арт. 369 КК РБ (Абраза прадстаўніка ўлады). Паводле абвінавачання, 28 жніўня, 7 верасня і 27 верасня 2021 года, знаходзячыся ў замежжы, Дзмітрый Палякоў размясціў у Telegram у агульнадаступнай публічнай групе, інфармацыйная прадукцыя якой прызнана экстрэмісцкімі матэрыяламі, абразлівыя каментары з ненарматыўнай лексікай. У студзені 2024 г. за абразу прадстаўнікоў улады  Дзмітрыю Палякову было прызначана пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін адзін год і шэсць месяцаў з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму і штрафа памерам 100 базавых велічынь. Таксама суд пастанавіў спагнаць з Палякова кампенсацыю маральнай шкоды на карысць траіх пацярпелых на агульную суму 5500 рублёў. Суд прыняў да ўліку і тое, што ў кастрычніку 2023 года Палякоў быў прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці за несанкцыянаванае пікетаванне і захоўванне публікацый, уключаных у Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў.

6 лютага 2025 г. палітвязень  выйшаў на волю і неўзабаве з’ехаў у Нямеччыну. Там высветлілася, што знаходжанне за кратамі пацягнула праблемы са зрокам: на адно вока ён не бачыць практычна нічога, на другое – толькі на 50%. Магчыма, будзе патрэбная аперацыя, і яе пакрые медычная страхоўка. Але ў экс-палітвязня няма сродкаў, каб замовіць адмысловыя акуляры і індывідуальныя кантактныя лінзы. Усё гэта каштуе каля € 1 700. Таму BYSOL абвясціў збор на дапамогу Дзмітрыю Палякову, экс-палітвязня можна падтрымаць ТУТ.  

Алег Радзівонаў

Ураджэнку Аршаншчыны  абурыла абвяшчэнне Лукашэнкам 2026-га года “Годам жанчыны. Наталля Кукішава лічыць гэта заява – сапраўдны здзек у  той час, як у беларускіх турмах зняволеныя жанчыны ўсіх узростаў мусяць трываць здзекі, грэблівае стаўленне да сябе, якое праяўляецца нават у тым, што іх пазбаўляюць прадметаў гігіены.

Мікалай Статкевіч, асуджаны да 14 гадоў калоніі асаблівага рэжыму за арганізацыю масавых беспарадкаў, быў у групе вызваленых палітвязняў, якую вывозілі ў Літву 11 верасня. Але ен вырашыў любым коштам застацца на Радзіме. Таму, калі аўтобус праязджаў пункт пропуску «Каменны Лог», Статкевіч выбіў у ім дзверы і выйшаў.

Палітвязень быў вызвалены сёлета 13 снежня. Спачатку яго прымусова вывезлі ва   Ўкраіну, а потым па яго жаданню перавезлі ў Вільню, дзе ён сустрэўся з сям'ёй пасля 5-ці з паловай год зняволення.  Цяпер экс-палітзняволены ўраджэнец Оршы, вядомы палітык, заснавальнік БХД знаходзіцца ў Вільні.  Ен стварыў уласны Тэлеграм-канал, дзе і апублікаваў  першы публічны відэазварот.

Праваабаронца “Вясны” выйшаў на волю ў ліку 123 палітвязняў, вызваленых 13 снежня, і, як і большасць з іх, спачытку быў прымусова вывезены ва Украіну. Улічыўшы пажаданні вызваленых, 17 снежня была арганізавана транспарціроўка былых зняволеных у Польшчу і Беларусь. 18 снежня Уладзь Лабковіч быў ужо ў Вільні.